In het land van Tyrus en Sidon leefde Europa, de dochter van koning Agenor. Op een nacht had ze een merkwaardige droom: haar verschenen twee werelddelen in vrouwengedaante. De ene, Azië, omringde haar met zorg, maar de andere, een vreemdelinge, sleurde haar mee, terwijl ze sprak: “Kom mijn liefste, ik breng je naar Zeus; zo heeft het lot beslist”.

Europa ontwaakte met kloppend hart en een wonderlijk verlangen naar degene die haar zo gewelddadig had meegesleept. De volgende morgen ging Europa met haar vriendinnen naar de weidevelden aan zee. De meisjes waren gekleed in mooie met bloemen bestikte gewaden en Europa zelf droeg een schitterend kleed, rijk met gouddraad geborduurd. Deze kostbare bruidstooi was een familie-erfstuk, gemaakt door Hephaistos, de smid van de goden.

In de prachtige bloeiende weide plukten de meisjes hun lievelingsbloemen om er kransen van te vlechten. Europa stond als een liefdesgodin tussen hen in met een bos rode rozen. Zo trok zij de aandacht van Zeus. Om de woede van Hera, zijn jaloerse eega, te voorkomen, verzon hij een list om het onschuldige meisje te verleiden. Hij liet de kudde vee van koning Agenor naar de kust drijven, veranderde zichzelf vervolgens in een schitterende stier en voegde zich tussen de anderen.

Terwijl de kudde zich verspreidde over de weidevelden naderde de prachtige stier met de fonkelende blauwe ogen Europa en haar vriendinnen. De meisjes waren onder de indruk van het fraaie dier, dat zich zo kalm bij hen voegde. Ze wilden zijn glanzende huid wel aanraken en Europa bood hem bloemen aan. De stier likte vleiend de bloemen en de hand die ze aanbood. Toen drukte het meisje een kus op zijn kop en versierde zijn horens met de bloemenkransen.

De stier ging aan de voeten van het meisje liggen en Europa zei tegen haar vriendinnen: “Kom, laten we op de rug van dit zachtaardige dier klimmen” en zij voegde de daad bij het woord. Dadelijk kwam de stier overeind en draafde over de weide naar het strand en voordat Europa begreep wat er gebeurde, was hij met zijn buit in zee gesprongen. Het meisje hield zich angstig vast aan zijn horens, haar kleed blies op als een zeil en al gauw was de kust verdwenen, de zon ondergegaan en zag ze niets anders meer dan golven en sterren.

Na een nacht en een dag bereikten ze een verre oever waar de stier aan land klom en het meisje zachtjes van zijn rug liet glijden. Vervolgens veranderde hij in een adelaar en bedreef met haar de liefde. Zeus had zijn zin gekregen en verdween.

Toen Europa uren later ontwaakte, riep zij verward om haar vader, maar toen zij zich herinnerde wat er was gebeurd, klaagde ze: “Ik ontaarde dochter, hoe durf ik de naam van mijn vader in de mond te nemen? Welke schande is mij overkomen of is dit een boze droom?”Maar ze was echt in een onbekende omgeving: vreemde bomen en rotsen omgaven haar en de angstaanjagende golven sloegen tegen de onverzettelijke klippen. Europa was wanhopig en smeekte de goden om te mogen sterven. Maar de omgeving was verlaten en aan de heldere, eeuwig blauwe hemel stond de zon.

Toen hoorde ze plotseling een zacht, spottend gefluister en voor haar verscheen de godin Aphrodite. “Troost je, mooi meisje”, sprak de godin, “De stier zal terugkomen. Het is Zeus die je geroofd heeft en je tot zijn aardse godin heeft gemaakt. Je naam zal onsterfelijk worden als naam van dit vreemde werelddeel: Europa”.

Zo geschiedde; Zeus verscheen nog menigmaal aan Europa, maar nu in mensengedaante en zij schonk hem drie zonen.

 

 

de mythe van
Voorblad-Europa
Europa

Anne

Europa had een droom: in
vrouwengedaante verschenen haar twee
werelddelen die om haar streden.

© Anne Schulte Nordholt

 

 

Willy-keuvelaar

Ze ging met haar vriendinnen naar de
weidevelden aan zee. De meisjes droegen
mooie, met bloemen bestikte gewaden.

© Willy Keuvelaar

 

 

Willeke

Europa zelf droeg een schitterend
kleed, rijk met gouddraad geborduurd,
vervaardigd door Hephaistos.

© Willeke van der Dussen

 

 

Yvonne

Zij trok de aandacht van Zeus
die begerig zijn oog op haar liet vallen en
een list verzon om haar te verleiden.

© Yvonne Riphagen

 

 

Bart

Temidden van de kudde van de
koning bevond zich een prachtige stier met
fonkelende blauwe ogen… Zeus.

© Bart de Beer

 

 

Ben

De meisjes waren onder de
indruk van het fraaie dier en versierden
zijn horens met bloemenkransen.

© Ben Kloos

 

 

Rob

Met Europa op zijn rug sprong de stier
in zee. Zij hield zich angstig vast aan zijn horens;
haar kleed bolde op als een zeil.

© Rob Taal

 

 

Robert

Al gauw was de kust verdwenen,
de zon ondergegaan en Europa zag niets
anders meer dan golven en sterren.

© Robert Bink

 

 

Peter

De stier liet het meisje zachtjes van
zijn rug glijden, veranderde in een adelaar
en bedreef met haar de liefde.

© Peter Carstens

 

 

Ellen

Toen Europa ontwaakte, klaagde ze:
“Ik ontaarde dochter, hoe durf ik de naam van
mijn vader in de mond te nemen?”

© Ellen Prins

 

 

Anna

Het was als in een boze
droom, om haar heen waren slechts
vreemde bomen en onverzettelijke rotsen.

© Anna van Aardenne

 

 

Jan

De omgeving was leeg, haar huis
was ver.  Aan de heldere, eeuwig blauwe
hemel stond de zon.

© Jan Naezer

 

 

Jo-Anne

Zeus verscheen nog menigmaal
aan Europa, maar nu in mensengedaante en
zij schonk hem drie zonen.

© Joanne Verweij

 

Colofon

Anne Schulte Nordholt: lijnets, auqatint

Willy Keuvelaar: lijnets, vernis-mou

Willeke van der Dussen: lijnets, vernis-mou, hoogdruk, zaging

Yvonne Riphagen : wildbijting, vernis-mou, aquatint, zaging

Bart de Beer:  wildbijting, suikertint, aquatint, zaging

Ben Kloos:  lijnets, aquatint, hoogdruk, zaging

]Rob Taal :  lijnets, aquatint, vernis-mou

Robert Bink: lijnets, hoogdruk, zaging

Peter Carstens:  lijnets, aquatint

Ellen Prins: lijnets, vernis-mou, wildbijting, zaging

Anna van Aardenne : lijnets, wildbijting, kleurpotlood

Jan Naezer : lijnets, vernis-mou, wildbijting, hoogdruk,  zaging, bladgoud

Joanne Verweij :  lijnets, aquatint

bron 
Gustav Schwab: Griekse en Romeinse sagen

papier
etspapier: Hahenemühle 210 gr
transparant: Schoellerhammer 90 gr

lettertype
Times New Roman

tekstbewerking
Yvonne Riphagen

voorblad
Jan Naezer

 © 2011, cursus etsen Atelier Jan Naezer, Den Haag