Uitgelicht » De waterlelies.

De waterlelies.

Jeanette Voorbij

Waterlelies, Jeanette Voorbij

Geïnspireerd door de waterlelieschilderijen van Claude Monet  schilderde Jeanette het bovenstaande doek. Het doek, 100/80 cm, oogt monumentaal is zeer overtuigend. Laag over laag werd met transparante acryl het doek opgebouwd waarna met witten de accenten werden gezet. Door naar de achtergrond toe het steeds diffuser te schilderen heeft het doek een mooie diepte gekregen. Fragmentarisch is met een paar lijnen volume aan de onderwerpen gegeven. Het doek mag er zijn.

Claude Monet

De Franse kunstschilder Claude Monet geldt als een van de belangrijkste schilders van het impressionisme. Monet en Pierre-Auguste Renoir zijn verantwoordelijk voor een belangrijk deel van de ontwikkeling binnen de impressionistische stijl. Het schilderij dat Monet in 1872 schilderde, is de aanzet geweest tot de term ‘impressionisme’. Het schilderij werd in 1874 getoond tijdens een expositie, die werd gehouden in het atelier van de fotograaf Nadar

Impression, soleil levant , Monet

Tussen 1874 en 1886 organiseert Monet met de Société des Artistes Indépendants acht groepstentoonstellingen. Kunstcritici noemden de groep kunstenaars, die aan deze tentoonstellingen deelnemen, spottend ‘de impressionisten’, naar aanleiding van het schilderij Impression, soleil levant van Monet. Het schetsmatige karakter van de impressionistische stijl, van taferelen opgezet in los van elkaar staande penseelstreken, vormde de aanleiding voor deze term, die nog altijd wordt gebruikt. Critici beschouwden de schilderijen eigenlijk meer als voorstudies voor het echte werk. Anders gezegd: het waren in hun ogen niet veel meer dan vluchtige impressies van de werkelijkheid.

Vier jaar na het overlijden van zijn vrouw, in 1879, maakte Monet een reis met Renoir door het Middellandse Zeegebied. Daarna verhuisde hij voorgoed naar Giverny. Een plaatsje dat even ten Westen van Parijs ligt op de weg naar Le Havre. In Giverny bevindt zich zijn beroemde tuin met grote waterpartijen en waterlelies. Ondanks deze verhuizing verloor hij niet het contact met de avant-gardekunstenaars uit Parijs. Hij kreeg in Giverny regelmatig bezoek van toonaangevende kunstschilders uit zijn tijd, bijvoorbeeld John Singer Sargent, die hem bij die gelegenheid portretteerde.

In 1886 exposeerde Monet voor het laatst op de Wereldtentoonstelling van Parijs. Ook vanuit Giverny maakt hij enkele grote reizen. Vanaf 1899 stort hij zich op het maken van een monumentale serie van waterlelies.

Musée de l’Orangerie.

In 12 jaar tijd schilderde hij 44 waterlelieschilderijen van ongekende omvang. Hij liet voor de reusachtige exemplaren een atelier zo groot als een fabriekshal bouwen. Tweeëntwintig van die grote werken doneerde hij aan de Franse staat, op voorwaarde dat ze een onderkomen in een speciaal museum zouden krijgen, de Orangerie in de Tuilerieën in Parijs. Wie in Parijs komt doet zichzelf een plezier dit museum te bezoeken. Je waant je in een vijver.

Musée de l’Orangerie, Parijs