Uitgelicht » Yvonne Riphagen

Yvonne Riphagen

Zonder titel, ets.

De etsen van Yvonne Riphagen zijn geen etsen die als klassiek kunnen worden omschreven. Het zijn collages van etsplaten die zich in de druk tot één geheel vormen. Soms landschappelijk, soms verwijzend naar zichzelf bouwde Yvonne in de loop van de jaren dat zij ets vanuit het stilleven haar volstrekt eigen beeldtaal op.

De etsen worden gedrukt in een kleine oplage, meestal 5, die door de wijze van drukken allemaal verschillen. Met de hand worden op de afzonderlijke platen verschillende kleuren en tonen aangebracht (à la poupee). Al drukkend ontstaat het definitieve beeld.

De ets wordt altijd in spiegelbeeld gemaakt, bij het ontwerpen van de prent (een prent is een afdruk) wordt daar al rekening mee gehouden. Onderstaande afbeelding toont een ets en haar etsplaat.

Op de cursus wordt op zink gewerkt. De platen worden in salpeterzuur gebeten. Door de reactie van salpeterzuur op zink ontstaat een wat grovere, onregelmatig lijn. Zou je de ets in koper bijten dan zijn de lijnen strakker.

Anton Heyboer

Eén van de beroemdste etser is Anton Heyboer. Bij het grote publiek beroemd om zijn 5 bruiden, in de kunstwereld vooral bekend om zijn grafiek uit de Haarlemse en de eerste periode uit Den Ilp

Net als elke kunstenaar begon Heyboer met werk naar waarneming. Onderstaande ets (Schelpenvissers) maakte hij in zijn beginperiode (Drenthe)

In Haarlem en de beginperiode Den Ilp (tot midden jaren 70) ontwikkelde Heyboer zijn museale beeldtaal, zie onderstaande ets. Werken uit die periode zijn opgenomen in veel collecties van musea. Halverwege de jaren 70 richtte hij zich op publiciteit en het grote publiek. Beeldend is Heyboer dan niet meer interessant.